Buitengewoon

 
Het buitengewone staat centraal tijdens de Week van Gebed voor de eenheid, van 19 t/m 26 januari 2020. Op de verschillende basisscholen in Nijkerk wordt hier deze week aandacht aan besteed en zondagmorgen staan we erbij stil in de Gezinsdienst.
De Bijbeltekst voor de Gebedsweek komt dit jaar uit het laatste deel van het boek Handelingen, hoofdstuk 27 en 28. Hierin is te lezen hoe Paulus en zijn reisgenoten schipbreuk lijden op Malta, en daar met buitengewone vriendelijkheid opgevangen worden. Deze gebeurtenis markeert het moment waarop het evangelie het eiland bereikt. Op 10 februari wordt deze gebeurtenis nog altijd door de christenen op Malta herdacht en gevierd. Zij hebben dit jaar het materiaal voor de gebedsweek voorbereid.
 
Het woord buitengewoon is mooi gekozen. We kennen het buitengewoon onderwijs waar kinderen extra zorg en aandacht krijgen zodat ze zich goed kunnen ontwikkelen. Heel belangrijk in het buitengewoon onderwijs is een goede sfeer in de klas zodat kinderen zich veilig voelen en met plezier naar school kunnen gaan. Op een gewone school is dat natuurlijk ook belangrijk. Vroeger werd dat nog wel eens onderschat en werd gedacht dat kinderen vooral discipline moest worden bijgebracht. De meester of juf was streng en de leerstof bestond vooral uit memoriseren en het opdreunen van rijtjes. Voor veel kinderen was dit niet erg stimulerend om verder te willen leren en menigeen heeft geen prettige herinneringen aan de schoolperiode.
Echt goed onderwijs kenmerkt zich echter door aandacht en zorg voor elk individueel kind. Want ieder kind is anders, niemand is gelijk. In feite zijn we allemaal buitengewoon, alleen de een heeft misschien wat meer ondersteuning nodig dan de ander om goed te kunnen functioneren.
Voor deze week en voor deze zondag is er samenwerking gezocht met het Bijzonder (christelijk) Onderwijs in Nijkerk. Bijzonder is net als buitengewoon, ook zo’n raadselachtig woord. Wat is nu bijzonder onderwijs? Is dat voor bijzondere kinderen? Eigenlijk niet want in Nijkerk gaan de meeste kinderen naar het bijzonder onderwijs. Niet alleen kinderen uit christelijke gezinnen, maar evengoed uit islamitische gezinnen of uit gezinnen waar thuis niets met geloof wordt gedaan.
Wat maakt zo’n school dan nog bijzonder? Dat is een goede vraag, waar ook de leerkrachten zich mee bezig houden. En al zal het op verschillende manieren worden gedaan, op al deze scholen wordt aandacht besteed aan levensbeschouwing. En dat zal vast vaak gebeuren met enige voorzichtigheid, rekening houdend met kinderen die uit heel verschillende gezinnen komen. Want elk kind zal zich veilig moeten voelen, ongeacht zijn achtergrond.
Een leerkracht, die in het bijzonder onderwijs werkt, vertelde mij: “Elke avond bid ik voor de kinderen in mijn klas. En over elk van hen denk ik even na. Wat viel me op, hoe waren ze, duidelijk zichtbaar en hoorbaar of een beetje verlegen en terug getrokken? In een groep raak je zo gemakkelijk het overzicht kwijt. Je ziet ze dan niet meer als individuen maar als groep. Door mij zo op elk van hen te focussen, kan ik de volgende dag weer beter op hen reageren en hen de zorg, vriendelijkheid en liefde geven die ze nodig hebben. Ik heb voor het bijzonder onderwijs gekozen omdat ik net dat beetje extra wil betekenen voor de kinderen”.
Ik ken ook een leerkracht, die werkzaam is in het openbaar onderwijs. En zij doet precies hetzelfde en staat ook met grote regelmaat even stil bij de kinderen uit haar groep. Mooi is dat, denk ik dan. Christelijke inspiratie hoeft helemaal niet exclusief te zijn. Buitengewone vriendelijkheid en zorg kun je overal tegenkomen. Maar christenen worden wel aangemoedigd om hier naar te streven. Naar meer dan het gewone. Paulus schreef: Uw vriendelijkheid zij alle mensen bekend (Filippenzen 4: 4 – 7). Hij had zelf diverse keren de gastvrijheid en vriendelijkheid van mensen mogen ervaren en ook de vriendelijkheid en goedheid van God. Het maakte hem tot een dankbaar, standvastig en blijmoedig mens. Zijn inzichten en ervaringen deelde hij met de mensen, die hij op zijn weg tegenkwam. Daarbij ontmoette hij soms mensen, die geen christen waren maar toch bezield leken te zijn door eenzelfde goedheid. Met verwondering ontdekte hij dat God overal aanwezig kan zijn in mensen. Ook in die buitengewone vriendelijkheid van de mensen op Malta.
 
Ds. Jan Willem Overvliet