Honing voor de ziel

Hij stapt met zijn kostbare lading meteen door naar de diepvries. plaatje huiskamer
‘Zijn die imkers vandaag ook aanwezig? Ik heb dit voor ze meegebracht.’ Nieuwsgierig buigen wij ons over het minipotje. ‘Dit is zulk goed spul, weet je, kostbaarder dan goud. Sinds ik dit gebruik ben ik een ander mens. Geen stress meer, geen slaapproblemen en ik heb het nooit koud.’
Demonstratief gooit hij zijn jas over de stoel. Zijn visitekaartjes schuiven over de tafel. Je kunt die Koninginnegelei bij mij kopen. En honing heb ik ook. Dit is de beste honing die je kunt krijgen. Puur en zuiver. Daar mag je niet mee rommelen. Met de Bijbel mag dat ook niet.’
Nu worden we nog nieuwsgieriger.
‘Er zijn zoveel christenen die het Woord van God niet serieus nemen’ zucht hij.
God is ook een God van orde. Je moet je aan de regels houden. Een kerkdienst moet ordelijk verlopen. In sommige gemeenten doen ze maar wat. Opeens staat iemand op om een getuigenis te geven, kinderen rennen door de kerk. Er wordt  zomaar geklapt…’
‘En jij houdt daar niet van?’
‘Het gaat niet om mij. Het gaat om wat er in de Bijbel staat. Er zijn duidelijke regels voor mannen en vrouwen. God vraagt van ons om te leven volgens zijn wetten. Dus ook geen tatoeages of piercings. Dan vermink je jezelf. Dat vindt Hij niet goed. Je moet schoon en onbesmet blijven.’
‘Is het lastig om zo’n kerk te vinden?’
‘Best wel. Er zijn kerken waar veel orde is, maar dan lijkt het wel of niemand kan geloven. Ik ben blij dat ik geloof.’
‘Jij weet dus ook wat genade is. Want niemand kan al die regels volbrengen zonder genade.’
‘Genade is goed, maar dat kan je ook lui maken. Je moet jezelf rein bewaren. Dat doet de kerk niet. Ik ga dus niet meer naar de kerk. Daar word ik besmet met verkeerde Bijbeluitleg. En dat moet ik niet hebben. Niet nu het me gelukt is om te stoppen met blowen.
Verbaasd kijken we hem aan. Maar hij lacht.
‘Mijn hoofd wordt steeds schoner. Dankzij die Koninginnegelei zie ik alles scherp en helder. Daarom zie ik nu zo goed de fouten van de kerk. Maar ik blijf naar de Huiskamer komen. Dit is toch ook een soort kerk? Hier kan ik mezelf zijn. En…jullie houden van regels: negen uur gaan  jullie dicht toch? Het is tijd volgens mij.’
Hij vertrekt met de kostbare honing voor zijn ziel, in zijn zak.
Arna van Deelen


↑ Top  

© Gereformeerde Kerk - Nijkerk 2018   Leden   Account aanmaken?   ANBI   Privacy