Vol van verwachting zijn wij gekomen,
om weer te weten waartoe wij bestaan.
Verstillend van binnen, verlangend te horen
het levende Woord dat opnieuw wordt geboren
waar mensen in aandacht en liefde verstaan.
 
Tijd vloeit ineen, verleden wordt heden,
toekomst wordt nu, maar altijd blijft het Woord:
herinnerd te worden aan hoe wij bedoeld zijn,
herscheppen de wereld waarmee wij vergroeid zijn,
die opdracht aan alles wat ademt gaat voort.
 
Samengekomen om te gaan vieren,
uur van gemeenschap, van Woord en van Geest,
dat warm en met liefde en licht is doorweven,
ons helpt om ons leven gestalte te geven.
Verwachtingsvol zijn wij gereed voor dit feest.
 
Een enkele keer zingen we dit lied in een kerkdienst, want dankzij de beamer kunnen we nu ook allerlei dingen uit andere tradities dan alleen die van onszelf gebruiken.  Het hierboven geciteerde lied ken ik vooral van de Rooms Katholieke kerk. En nergens klinkt het zo mooi als in de basiliek in Kevelaer- net over de Duitse grens bij Venlo. (ooit was dit trouwens  Nederlands gebied).  Sinds 1642 is Kevelaer een bedevaartsoord. En al 268 jaar wordt er jaarlijks eind juli een meerdaagse bedevaart georganiseerd door de  Broederschap van Amersfoort en Omstreken en het Gooi, waar Nijkerk bij hoort. Ook dit jaar was dit weer het geval. Met vijf bussen reden we naar Kevelaer. Mijn man Ferdinand, die R.K. is, en ik gingen ook mee. Niet voor het eerst trouwens.
De geschiedenis van deze bedevaart is al eeuwen oud. Het begon in een zeer onrustige tijd: in onze 80 jarige oorlog en in Duitsland de dertigjarige oorlog. Deze oorlogen hadden armoede, honger en ellende over de Neder- Rijn gebracht. Bovendien waarde de pest rond. In deze tijd van ellende en doodsangst hoorden de mensen dit verhaal, kort voor Kerstmis in het jaar 1641.
 
De marskramer Hendrick Busman hoorde tot drie maal toe een stem die hem opriep in Kevelaer een kapel te bouwen. Maar daarvoor had hij helemaal geen geld. Met moeite kon hij in deze jaren zijn vrouw Mechel en zichzelf onderhouden. Maar nadat zijn vrouw op een nacht een visioen van het heilige huisje kreeg, beschouwde Busman het als een goddelijke opdracht. Mechel had kort daarvoor van twee soldaten een heiligenprentje aangeboden gekregen, met daarop de afbeelding van Maria in een wijd gewaad met het kind Jezus op de linkerarm. Op 1 juni 1642 zette de pastoor van Kevelaer dit prentje, dat het Genadebeeld van de Moeder Gods werd genoemd, in een beeldzuil in het centrum van Kevelaer dat toen nog een onaanzienlijk plaatsje was. In 1654 werd rond de beeldzuil een zeshoekig barok huisje gebouwd, de Genadenkapelle die sindsdien het zicht op de Kapellenplatz domineert en beschutting biedt voor het genadebeeld.
Vanaf het begin kwamen heel veel  mensen hier naar toe om troost in bange tijden te zoeken bij Maria en haar Zoon, al snel kreeg het de naam van Troosteres der bedroefden.  En nog steeds komen er jaarlijks honderdduizenden mensen naar Kevelaer. Al snel werden er kerken gebouwd, zelfs nu zijn er nog dagen dat er 50 vieringen per dag worden gehouden. In de twee dagen dat wij er waren woonden we ook diverse diensten bij, en liepen we de Kruisweg langs de twaalf staties met bij elk daarvan een korte meditatie en gebed en lied. ’s Avonds was er ook nog de lichtprocessie.
Als protestanten hebben wij veel minder een “Mariatraditie” dan dat de Rooms Katholieken die kennen. Maar misschien doen wij Maria als de moeder van Jezus soms wel tekort, want zij heeft toch wel een heel bijzondere rol in de heilsgeschiedenis. De eerbied zoals ik die in Kevelaer zie vind ik heel treffend. En het is beslist niet zo dat we daar de hele dag bezig zijn met Mariaverering- het hierboven geciteerde lied wordt gezongen als begin van de vieringen.
 
Het gaat vooral om de steun en het vertrouwen dat het geloof in God ons geven kan op de weg door het leven. Er is ook elk jaar een thema, dit jaar is dat “Zoek vrede”.
Ik ervaar het als een verrijking om zo een paar dagen bezig te zijn met zoeken naar verdieping van het geloof, samen met deze broeders en zusters uit een andere traditie. Daarnaast is er ook tijd en ruimte voor veel gezelligheid met elkaar. Dat kan elk jaar eind juli weer …  En natuurlijk is Kevelaer ook op eigen gelegenheid te bezoeken.
 
Alice van Veen  (Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.)

© Gereformeerde Kerk Nijkerk   Leden   Account aanmaken?   ANBI   Privacy