Wat mag je verwachten?

 
In de buurt van de Kruiskerk aan de rand van de vijver staat een bankje. Elke woonplaats heeft wel ergens een bankje staan dat als rustpunt kan dienen om even bij te komen van het gejakker, een meditatief moment voor jezelf kun je het noemen. Heel iets anders is het z.g. leugenbankje, waar een groep mannen bij elkaar komt om de toestand in de wereld te bespreken.
In onze vorige woonplaats woonden we aan een stadsgracht met naast ons een gepensioneerde buurman. Hij had voor zijn huis een bankje staan voor het geval het hem te heet werd in zijn achtertuin. Hij nodigde soms een voorbijganger uit om hem gezelschap te houden. Mij heeft hij ook eens uitgenodigd maar ik voelde me daar niet op mijn gemak. Je zit dan zo te kijk.
 
Ik heb vaak aan  Abraham moeten denken wanneer ik mijn buurman op het bankje voor zijn huis zag zitten.
Mijn buurman zat klaar voor smalltalk, maar  Abraham wist wat van hem verwacht werd. 
En dat bleek toen hij verderop 3 mannen zag staan. Hij snelde hen tegemoet en vroeg of hij wat voor hen kon betekenen.
Een stoel in de schaduw van zijn tent bijvoorbeeld. Ze konden zich wat opfrissen en hij wilde hen graag een lunch aanbieden. Na hun instemmend ja ging Abraham direct aan de slag. Iedereen werd ingeschakeld om het deze mannen zo geriefelijk mogelijk te maken. Abraham stond klaar voor de vreemdelingen.
Is dat niet een beetje overdreven van  Abraham? Wij willen best klaarstaan  voor een ander maar dan wel met mate.
Onze identiteit verschilt nogal met die van het Oosten. Wij nemen eerder een afwachtende houding aan. Je weet maar nooit wie je in huis haalt.
 
Als wij aan gastvrijheid denken dan schieten ons woorden te binnen als galant en hoffelijkheid.  Je wordt begroet; iemand houdt de deur voor je open. De receptioniste van het hotel staat je vriendelijk te woord. Je krijgt een hand en je wordt voorgesteld. Je wordt met alle egards behandeld.
Deze hoffelijkheid mag je verwachten. In de tijd van  Abraham en Lot was de oosterse gastvrijheid anders. Daar waren de omstandigheden ook naar.  Op een tocht door de woestijn of wat daar veel op lijkt, heb je de ander hard nodig. En daar houd je ook rekening mee.
 
Iets daarvan hebben we geproefd  tijdens de hittegolf in juli en verkoeling zochten in het water. Voor tropische temperaturen kon je dichtbij huis blijven maar wel graag onder het genot van een gekoeld drankje op een terrasje van de strandtent.
Een  heel andere wereld dan te voet gaan door een woestijnachtig landschap waar de zon  verzengend brandt zo op het heetst van de dag en waar in geen velden  een terrasje valt te ontdekken. Abraham deed wat van hem verwacht mocht worden. Ze mogen bij hem  gast aan tafel zijn. Dat is toch wel het minste wat voor een vreemdeling  gedaan kan worden.
 
Aan de tafel van Abraham vond wellicht een geanimeerd gesprek plaats zonder persoonlijke ontboezemingen.
Mensen houden van hun privacy.  Sommige zaken bespreek je alleen maar met goeie bekenden. Wat dat betreft hebben we veel geheimen voor anderen. Echter bij een goed gesprek geven we soms iets prijs van onze geheimen zonder het expliciet te vermelden en wordt het waargenomen dan doet dat je goed.  Zo moeten de gasten aan de tafel van Abraham beluisterd hebben het verdriet en de teleurstelling bij hun gastheer. Geen kinderen willen hebben is anders dan geen kinderen kunnen krijgen. Dat moeten de bezoekers gezien, gehoord en geproefd hebben. Een goed gesprek begint en eindigt met goed luisteren. Ze verstonden elkaar.
De mannen hebben goed naar Abraham geluisterd. Ik zou het pastoraal luisteren willen noemen.  Woorden als van God spreken en opvangen. Zo moet Abraham het ook ervaren hebben. God kwam bij hem op bezoek.  Daar waar barmhartigheid en liefde is, daar is God. (Taizé).

Abraham hoort het goed, over een jaar zullen zij een zoon hebben. En daar mag Abraham zijn gesprekspartners op aan spreken. Deze gasten geven geen valse hoop.
Uit dit gesprek mogen Abraham en Sara hoop putten al kon Sara haar scepsis niet onderdrukken. Laat me niet lachen, moet ze gedacht hebben. En kun je het haar kwalijk nemen?
Een goed gesprek kan ervaren worden als een geschenk uit de hemel. Een goed gesprek is dat je op elkaar aan kunt. Een  goed gesprek  is op basis van vertrouwen. De Here zal zijn belofte waarmaken. Daar kun je inderdaad amen op zeggen. Deze hoop doet leven.
 
Anne A .Nottelman
 

© Gereformeerde Kerk Nijkerk   Leden   Account aanmaken?   ANBI   Privacy