Alweer vrij?

Hemelvaart en Pinksteren zijn het minst populair voor zover dat valt af te lezen aan kerkbezoek of aandacht voor de inhoud van het feest. Ze zijn ook het minst grijpbaar, want je ziet er niet veel van.
Commercieel valt het ook tegen. Stijgt de winkelomzet tot grote hoogte rond Kerst en Pasen, aan Hemelvaart en Pinksteren valt weinig te verdienen. Of het moet al een campinghouder zijn, of een uitbater van een restaurant. Want met de zomer op komst, is Nederland op z’n mooist en als het weer mee zit, trekken hele volksstammen erop uit om te gaan kamperen, wandelen of fietsen.
Iemand die niet kerkelijk was opgegroeid, deed de ervaring op, dat er op de camping, die hij bezocht veel werd gedronken. Dit riep bij hem de gedachte op, dat Hemelvaartsdag en Pinksteren misschien iets te maken hebben met een drinkfeest, een drankfestijn. Zijn gedachte was: Hemelvaart is iets van “boven jezelf uitstijgen”. In andere sferen komen. En de alcohol maakt mensen tot andere mensen.
Maar hier heeft het feest natuurlijk niets mee te maken. Hoewel in de Bijbel over de eerste christenen op het Pinksterfeest wel gezegd werd: “Zij hebben te veel zoete wijn gehad”.
De laatste tijd klinkt de vraag opnieuw of Hemelvaartsdag wel een vrije dag moet blijven. Kunnen we die niet beter inruilen voor 5 mei? Een dag die volgens velen wel tot de verbeelding spreekt van de Nederlanders.
De aandacht voor Hemelvaartsdag is in de Protestantse traditie altijd zwak geweest. Al sinds lange tijd zien mensen het meer als een gelegenheid voor een bezoek aan een “bondsdag” of aan een dierentuin dan aan de kerk.  Veel mensen denken bij Hemelvaartsdag ook aan dauwtrappen. Deze gewoonte heeft een diepere achtergrond: dauwtrappen – het trappen van het natte gras – gold oorspronkelijk als een soort reinigingsritueel; de voeten werden symbolisch gewassen. Men geloofde in de geneeskrachtige werking die daarvan uitging. Hemelvaartsdauw zou helpen tegen huidaandoeningen en ouderdom.
In veel kerkelijke gemeenten wordt deze dag begonnen met een dauwtraptocht, soms besloten met een korte viering en een gemeenschappelijk ontbijt.
In onze kerk kiezen nog heel wat mensen voor een bewust bezoek aan de kerkdienst. De dienst heeft vaak een vrolijke sfeer. We vieren de verhoging van de opgestane Heer, die met God leeft en regeert in eeuwigheid. En zo ervaar ik deze dienst vaak als een mooi gezamenlijk begin van de dag. Om na afloop net als al die andere Nederlanders te gaan genieten van een wandeling, een fietstocht, een lekker bakje koffie of een ijsje eten op een terras.
De Nederlandse wegen zijn vaak overvol. Dat maakt dat ik liever niet in de auto stap op deze dag. Een aantal keren hebben we als kerk een fietstocht georganiseerd na afloop van de dienst. Ik hoop dat we dat in de toekomst nog eens zullen doen. Het is leuk om dan mensen te zien en te spreken, die je anders niet zo vaak ontmoet.
Waar komt Hemelvaart vandaan? In het boek Handelingen der Apostelen wordt in het eerste hoofdstuk verteld dat Jezus na Pasen regelmatig verscheen aan zijn leerlingen tot Hij na veertig dagen werd opgenomen in de hemel.
In de Evangeliën wordt de Hemelvaart niet als een apart thema besproken. In het Johannesevangelie lijken Pasen, Hemelvaart en Pinksteren op één dag samen te vallen. In de eerste eeuwen was de gedachtenis aan de Hemelvaart dan ook een onderdeel van de Paasviering. Later werd het een element van het Pinksterfeest.
In Jeruzalem liet men enige tijd Pinksteren en Hemelvaart op één dag vallen. ’s Morgens vierde men de uitstorting van de Geest, terwijl ’s middags op de Olijfberg de Hemelvaart werd herdacht. Dit gebeurde op de vijftigste dag en in deze niet-chronologisch volgorde. Sinds het begin van de vijfde eeuw wordt Hemelvaartsdag als een zelfstandige feestdag gevierd. Toen de Reformatie doordrong in Nederland, heeft men met enige moeite de viering van de Hemelvaartsdag erkend en op de synode in Dordrecht kreeg het een vaste plek op de kerkelijke kalender.
Hemelvaart, alweer vrij! Hopelijk wordt het ook dit jaar voor veel mensen een mooie dag. Een dag, die we mogen zien als een geschenk uit Gods hand. Want juist op deze dag mag je ervan bewust zijn, dat Hij vanuit de hoge hemel naar ons omkijkt. Hij is om ons bewogen. In de Zoon, die opgevaren is en naast Hem mocht plaats nemen op de troon, zien wij Zijn liefde en ontferming. Zijn zegenende handen strekte Jezus uit (Handelingen 1 en Lucas 24: 51) toen Hij afscheid nam en als gezegende mensen mogen wij als zijn leerlingen verder gaan. Wetend en vertrouwend, dat God ons nabij is en ons helpt om zelf tot een zegen te zijn.
J.W.O.

© Gereformeerde Kerk Nijkerk   Leden   Account aanmaken?   ANBI   Privacy