EEN OPEN DAK
Tijdens het joodse Loofhuttenfeest woont men tijdelijk buiten in hutten gemaakt van takken en ander materiaal. Een oogstfeest is het om te vieren dat we mogen leven van wat de schepping ons aan vruchten oplevert. Het belangrijkste van zo’n loofhut is wat er NIET is, namelijk een dak. Dat moet open blijven. Je moet de hemel kunnen zien. Symbool van het leven dat open moet blijven naar boven, naar de Schepper, God. Op Hem mag ik vertrouwen, hoe het leven ook is. Dat viert men samen. Dat ervaar ik ook in onze wekelijkse kerkdiensten. Je viert samen dat we leven onder een open hemel. Vergeet niet, zegt zo’n open dak, om naar boven te kijken in afhankelijkheid en dank.
In onze zoektocht als kerk – hoe ben je kerk anno 2022, hoe geef je dat leven onder een open dak vorm - komen ook de kerkdiensten in beeld. Was vroeger een kerkdienst een preek met wat liederen, vandaag is er meer nodig om de Boodschap over te brengen. Dat is het ook wat de groep bezig houdt die de diensten organiseert voor en door de leeftijdsgroep van 25-45 jaar. Het werden àndere diensten dan gewoon, vaak evangelisch geladen en vorm gegeven. Rond deze tijd zal er een evaluatie plaatsvinden. Was dit de vorm die men zocht? Had de meer pakkende vorm ook voldoende inhoud? De zang van een band/groep spreekt mensen vaak aan, maar komt de gemééntezang zo wel echt tot zijn recht? En zeker: was de doelgroep in die diensten duidelijk meer aanwezig?
Een belangrijke vraag die bij mij daarbij opkomt is: is er wel zicht op wat een kerkdienst eigenlijk moet zijn?
Over de vorm kun je het hebben: is die wel aansprekend, komt de boodschap over, is de taal begrijpelijk, valt er ook wat te zien, of is het alleen een brij van woorden. Er is in die vorm al veel variatie aangebracht in de loop der jaren. Maar hebben we nog wel een goed beeld van wat een kerkdienst ten diepste is en moet zijn?

ONTMOETING
Veel meer dan vroeger beseffen we de waarde van een kerkdienst als plaats van ontmoeting en verbinding. Juist in coronatijd merkten we hoezeer we elkaar misten, het samenzijn, zingen, luisteren. Het koffiedrinken erna was en werd weer een hoogtepunt. Meer dan ooit beseffen we dat we elkaar nodig hebben, om sámen te zijn, maar ook sámen God te zoeken in de onzekerheid van het leven, samen zoeken te geloven, elkaar daarin te dragen, en nabij te zijn, ook in zorg en verdriet. Gelukkig zijn er elke week allerlei momenten en activiteiten waarin dat sámenzijn ook vorm krijgt en je, misschien juist in een kleinere groep, diepere contacten krijgt. Zo ontmoet je elkaar van hart tot hart, en kun je veel voor elkaar betekenen.

OP DE DREMPEL
Op zondag heeft die ontmoeting toch vooral een diepere of hogere betekenis. We komen samen in wat we Gods huis noemen.
We zeggen wel vaak dat de kerkdienst laagdrempelig moet zijn, maar er IS wel een drempel. Uit de wereld van alledag stappen we binnen in Gods ruimte. Wij komen zoals we zijn. Alleen of samen, vol vrede of in zorg, gestrest, druk, druk, druk.. Of met een gevoel dat we tekort schieten, thuis, op je werk.. tekort schieten in aandacht en liefde. Ook maken we ons zorgen over ziekte en oorlog, over de toekomst voor de volgende generaties. Zo komen we over de drempel Gods ruimte binnen. Daar komt God die trouw is, ons tegemoet… Bij Hem ben ik welkom, mag ik er zijn, ook met mijn zonde, tekorten, twijfels, vragen en klagen. Die mag ik voor God neerleggen en belijden en er zijn onverdiende liefde en ontferming ontvangen. Ik mag me daar geliefd en gekend weten, bij de hemelse Vader. Genoeg reden om een loflied te zingen, Hem te prijzen.

RONDOM HET WOORD
Daar ook is het tijd om te luisteren, om ook voor de nieuwe week weer gedachten, beelden mee te krijgen vanuit de Bijbel die ons de weg wijzen. Er wordt gelezen uit de Schrift en uitgelegd wat dat ook voor nu betekent. Ik mag zo naar boven kijken, me bewust open stellen voor wat het Evangelie mij te zeggen heeft, soms opbouwende kritiek, of=soms bemoediging. Ik mag zoveel ontvangen aan Geest, aan inspiratie dat ik er warm van wordt en opgewekt de nieuwe week in kan. Dankbaar.

LEVEN IS LOVEN
Ons leven, onze wereld, al wat ons bezig houdt komt zo rondom het Woord ter sprake. Ook in de dank en voorbede is daar alle ruimte voor. De voorganger mag dat alles bij Hem brengen, proberen woord te geven aan wat er in ons leeft aan hoop, aan verlangen. Dat mag je als gemeente ook laten horen in de liederen die we zingen. Liederen als een gebed, een klacht, maar ook lof- en praise-liederen. God troont op onze lof, staat er in de Schrift. Want we komen als gemeente ook naar de kerkdienst als EREdienst. Daarin zijn we niet alleen ontvanger, maar ook gever, die God lof en dank brengt. Want leven is ook God loven, Hem eren als Schepper, als hemelse Vader.
Ja, dat open dak van de loofhut is ook voor ons symbolisch. Onder de open hemel voel ik me veilig in Gods hoede, mag ik samen met elkaar een loflied zingen op Zijn trouw.

Piet van Dijk
tel. 2457262

Downloaden Kruiskerk-app

t,b,v, Apple ios en Android
app store 117x35
google play 116x35