Intochtslied

Na de afkondigingen zingen we in onze kerk een intochtslied of deftig gezegd de “introïtus”.
Het is wel wat verwarrend want je zou verwachten dat tijdens het zingen van dit lied de gemeente de kerk inloopt maar dat is niet zo. In sommige kerken komt wel de kerkenraad tijdens de introïtus plechtig de kerk binnen. Daar kan de suggestie van uit gaan, dat de gemeente de kerkenraad toezingt en voor hen gaat staan maar dat is beslist niet zo.
Het woord “intochtslied” herinnert aan joden die op weg gingen naar Jeruzalem om daar de grote feesten te vieren. Ze trokken al zingend de Godsstad binnen om even later de tempel in te gaan. Met name de intochtpsalmen waren daarvoor bedoeld.
Het is een oud gebruik om ook in de kerk te beginnen met een psalmlied. Het herinnert ons aan de nauwe verbondenheid met Israel. En al eeuwenlang is er voor de volgorde van die psalmen een rooster opgesteld, zodat de psalm, die gezongen wordt, aansluit bij de kerkelijke kalender.
We spreken dan over “de psalm van de zondag”.
Ook vanwege zijn oorsprong kan een intochtslied goed gezien worden als de intocht van de Heer. Het markeert het begin van de ontmoeting tussen God en zijn volk. Hij troont op hun lofzang.

In beide gevallen, als intocht van de gemeente en als intocht van de Heer, is het passend dat de gemeente gaat staan uit eerbied. In onze kerk loopt de dominee onder het voorspel naar voren en gaat hij de kansel op. Vervolgens gaat iedereen staan en zingen we samen het intochtslied.
Dit hoeft niet per se een psalm te zijn. Belangrijker is nog dat de woorden werkelijk een inleiding vormen tot heel de dienst. Dat wil zeggen dat het aansluit bij de tijd van het kerkelijk jaar of bij het thema en de lezingen voor de zondag.


© Gereformeerde Kerk Nijkerk   Leden   Account aanmaken?   ANBI   Privacy