feed-image RSS-feed

Werkwoorden


In een vorig artikel (Schepsel zijn is scheppend zijn, Kompas nr 37, pag. 20 e.v.) kwamen we tot de conclusie dat het christelijk geloof een actieve bezigheid is. Dat het beeld, of liever, de afspiegeling van God, er een is van liefde en vergevingsgezindheid. Deze woorden geven al direct aan dat het iets is van samen, je kunt het niet alleen, dan werkt het niet. Christelijk geloven is iets dat je met elkaar moet doen. Het lukt niet goed in je eentje, dan heeft het ook geen zin. Het gaat altijd om naasten, om relaties. Om helpen, om steunen, om samen genieten, om samen gelukkig zijn, om samen zin ontdekken, om samen iets goeds bewerkstelligen, om samen op weg zijn.
Samen tot iets moois komen, daarvoor zijn mensen nodig, deelnemers. Dat geldt voor voetbal, een zaak opbouwen, een straat maken, lesgeven – en ook voor de kerk. Mensen hebben zich in de loop der tijden door reformatie, door traditie of door duidelijk positieve keuzes verenigd in kerkgenootschappen. De een voelt zich hier thuis, de ander daar. Het verschil tussen hier of daar lijkt trouwens steeds minder belangrijk, onduidelijker te worden.
Vanuit de Bijbel wordt de kerk beschouwd als het aardse lichaam van Christus. Zie jezelf eens als een dienstbare vinger of een tand, een oor of een oog, misschien wel als een stevig dijbeen, een wat onduidelijk stuitje of een vrolijke paardenstaart. Allemaal erg nuttige, vaak onontbeerlijke lichaamsonderdelen, die prachtig samengaan.
Wij zijn dus onderdelen, anders gezegd, instrumenten in Gods kerk, van Gods werk. God vraagt echter nooit iets onmogelijks. Mensen hebben talenten meegekregen om te gebruiken, ook in zijn dienst. Niemand is zonder talent. Goed luisteren is een talent, vertellen, zingen, computeren, schrijven, humor, tuinieren, muziek maken, er zijn zó veel verschillende talenten. Ook heel nuttig is het inbrengen van kennis en kunde, verstand hebben van iets door je werk of door je hobby. Sommigen zijn goed met hun hoofd, anderen heel knap met hun handen. Geduld en inzicht zijn prachtig, maar aanpakken is vaak nog nuttiger. Denken en doen – en dan met elkaar. Zo hoeft het ook niet veel tijd te kosten en je doet iets wat je kunt. Met grote kans dat het lukt, wat weer meer voldoening geeft.

Het idee is om onze kerk op een andere manier te organiseren. Te beginnen met het gebruik van andere bewoordingen. We laten het tijdperk van ouderlingen en kerkenraden achter ons en
stappen de moderne tijd van Team Kruiskerk binnen. Hier heeft ieder zijn eigen taak. Eigenlijk doet iedereen iets, niemand doet niets. Misschien even niet door ziekte, of omdat een ander aan de beurt is. Maar zelfs bij ziekte kan het om hulp vragen een functie zijn.
We kunnen de organisatie binnen onze kerk omzetten naar veel kleinere eenheden, meer (stads)wijk- of buurt-/straatgericht, waarbinnen het veel beter lukt elkaar te kennen, te ontmoeten, iets voor elkaar te betekenen. Hiervoor hebben we niet per se dominees en ouderlingen nodig; wel ogen en oren, handen en voeten, en een bereidwillig hart. We nemen onze eigen verantwoordelijkheid. Het contact tussen de kerkleden hoeft niet nadrukkelijk ‘vroom’ te zijn, dat kan ook best op het niveau van een praatje of een boodschap doen of een telefoontje plegen hoe het ermee is. Pastoraal, in de zin van het geloof betreffend, mag natuurlijk best, maar is niet noodzakelijk. Komt het tot geestelijke problemen of geloofsvragen, waarbij deskundigheid vereist is, dan komt de voorganger in beeld. Maar primair zijn we als leden, verantwoordelijk voor onze kerkelijke gemeenschap.
Dit soort wijk/buurt/straatverbanden sturen twee keer per jaar een of twee afgevaardigde(n) naar een overleg met het kernteam. Ook tussentijds kan het kernteam gevraagd worden iets te doen of te vergemakkelijken.
Taken binnen zo’n wijkteam of -kring, kunnen zijn die van bezoeker, appbeheerder, jaarlijks-uitje-organisator, wandelgroep-coördinator, kookster/koker voor mensen in de buurt, duo-fiets-lid, rolstoel-duw-wandelaar, samen lezen, mediteren, knutselen, praatgroep opvoeding, oppasgroep, verzin het maar. Iedereen doet wat, want iedereen kan wat. En iedereen heeft tijd, want geen tijd betekent geen prioriteit – de kerk geen prioriteit …? Toch eens over nadenken. Bovendien veel handen en hoofden maken eventueel zwaar werk licht en beperken ál te veel bestede uren tot veel minder tijd. Ook door kleinere taken en sneller rouleren komt de uitvoering van ons aller opdracht beter en makkelijker in zicht. Teamlid Paasbos of communicatieteamlid. De ouderling kan ook een jongeling zijn, dus is hij/zij lid Beleidsteam. Is er geen bezigheid in de wijk voor je, dan kunnen de kerk-brede werkgroepen vast nog wel mensen gebruiken of is er een taak op zondag voor je. De activiteiten zijn vele, maar als iedereen meedoet is het voor allen een lichte last.
Kortom, de bedoeling is dat we het samen doen, dat we samen onze kerk in stand houden, bewerken en bewaren. Zo simpel mogelijk georganiseerd. Dus met zo weinig mogelijk ge-vergader. Natuurlijk moeten er ook zaken kerk-breed geregeld worden: personeel, financiën, gebouwen enzovoort, daarvoor is er het team Beheer. Het geheel moet gecoördineerd worden en dat doet het Kernteam. Echter het allerbelangrijkste, omzien naar je naaste, de instandhouding en bloei van onze kerkelijke gemeenschap, dat is iets voor ons allemaal.
Deze opzet maakt mogelijk de hele organisatie gemakkelijker, meer betrokken en effectiever, en geeft voor iedereen meer voldoening. Van zorgrimpels naar opgewekt vertrouwen in een heldere toekomst.
Mochten zich plotseling 12 nieuwe ouderlingen ‘oude stijl’ aanbieden, dan kan het bovenstaande nog even wachten misschien. Is dat niet het geval, dan kan het een wezenlijke oplossing voor de problemen in onze kerk bieden. We hebben een actieve kerk, de actie komt echter van veel te weinig mensen. Dat kan nog even goed gaan, maar het gekraak en geknerp van oude structuren laat zich al jaren horen. Het is tijd voor een ander uitgangspunt, een nieuwe manier van doen, een betere manier om onze opdracht te vervullen: samen kerk, maar dan ook samen aan het werk. Onder Gods hoede, gelukkig wel.

Het is nog niet zo ver, maar zeker is dat het zoals nu niet door kan gaan. Wat hierboven staat is niet in beton gegoten, de toekomst van onze kerk kan er best anders uitzien. Veel grotere actieve deelname, op allerlei manieren, is echter een voorwaarde. Misschien heb je opmerkingen, aanvullingen of andere ideeën. Graag krijg ik ‘meedenkende’ reacties. Kritiek mag zeker ook, maar dan graag vergezeld van een idee voor een (andere) oplossing. De kerkenraad zal de komende tijd zeker op dit onderwerp terugkomen. Laat je nu al uitdagen: samen kerk, samen aan het werk. Graag hoor ik van u , van jou!

Jan van de Kuinder – Ouderling met een speciale opdracht – E: Dit e-mailadres wordt beveiligd tegen spambots. JavaScript dient ingeschakeld te zijn om het te bekijken.

Het lichaam van Christus
“Christus heeft nu geen ander lichaam
op aarde dan het jouwe,
geen handen dan de jouwe,
geen voeten dan de jouwe,
van jou zijn de ogen
waardoor Christus
met mededogen naar de wereld kijkt;
van jou zijn de voeten
waarmee Hij rond gaat,
goede daden verrichtend;
van jou zijn de handen
waarmee Hij de mensen nu zegent”.

Teresa van Avila


© Gereformeerde Kerk Nijkerk   Leden   Account aanmaken?   ANBI   Privacy