Goede kost


De tafel staat vol lekkers; snoepjes, koekjes en cakejes, het lijkt wel een feestje.
We hebben zeker reden om feest te vieren, want de Huiskamer blijft open! Dankzij alle gebeden en gesprekken met de huurbaas hebben we toch het contract weer voor een aantal jaar kunnen verlengen. Wat zijn wij, samen met de gasten hiervoor blij en dankbaar!
Maar eigenlijk is elke open middag een feestelijk gebeuren met een gastvrij onthaal. Ook voor de kleindochter van een trouwe gast is er ranja en een kleurplaat. De peuter vult de ruimte met een vrolijke onbevangenheid die alleen kinderen hebben. Met de zojuist gevonden Nijntje maakt ze een rondedansje om daarna weer veilig bij papa op schoot te kruipen.
Haar vader lacht. ‘Ja, mijn moeder wilde zo graag de Huiskamer eens laten zien. Ze heeft het er vaak over. Blijkbaar krijgt ze hier rust en aandacht. Nou, gezellig is het zeker!’

Er komt soep op tafel en de gast die binnenrijdt in een rolstoel trakteert op aardbeien. Hoewel de gulle gever straalt van levenslust, heeft ze genoeg redenen om te klagen. Over de eenzame tijden die ze als kind moest doorbrengen in het ziekenhuis. Over de trein waar ze nu nog niet met de rolstoel in kan. Over haar nieren die niet goed werken waardoor ze zomaar in coma kan raken. Over de wond in haar voet die maar niet dicht wil. De teleurstelling als mooie plannen weer niet door kunnen gaan. Mensen die je meewarig aankijken omdat je een beperking hebt..
Genoeg redenen. Maar ze klaagt niet. ‘Mijn leven is goed’ lacht ze. ‘Met God kan ik alles aan! Gewoon naar Hem kijken als het moeilijk wordt. Hij geeft elke dag nieuwe kracht. De echte goede kost komt van boven!’
De andere gasten knikken bewonderend. Deze vrouw moet wel heel dicht bij God leven.
Dan krijgt een vrijwilliger een appje binnen. ‘Nee toch, ik mag voorlopig alleen maar groente eten’ roept ze geschrokken uit. ‘Dat kan toch niet..’
Maar dan branden de tongen los. ‘Dat is juist goed. Heb ik ook gedaan! Denk aan Daniël en zijn vrienden. Gezond eten, zoals de natuur het heeft bedoeld!’
Opeens lijkt de koekjestrommel minder aantrekkelijk. Resoluut wordt het deksel erop gedaan. ‘Ja, ja,’ knikken de gast haar toe. ‘Je bent wat je eet…!’
Neem er hier nog maar eentje van’ lacht de vrouw in de rolstoel, terwijl ze de doos met zomerkoninkjes doorgeeft. ‘Aardbeien, puur natuur. Goede kost van onze God.’
En zo blijft het een feestje.

Arna van Deelen


© Gereformeerde Kerk Nijkerk   Leden   Account aanmaken?   ANBI   Privacy