Hemelvaart

Jaren geleden, toen op dinsdagmorgen vanuit de ‘omroepcel’ in de Kruiskerk wekelijks een uitzending plaats vond voor ouderen en zieken, draaide ik eens het nummer van Stef Bos over de hemel. Hierbij de tekst van het eerste couplet:

“Toen ik klein was, was de hemel ergens boven in de lucht.
En je kon er enkel komen met een allerlaatste zucht.
Iedereen droeg witte lakens.
En je liep langs gouden straten over pleinen met fonteinen, vol met rode limonade.
En je vloog door witte wolken, en een engel hield je vast, en je kon op water lopen want het water was van glas.
Iedereen was daar gelukkig. Nooit meer honger, nooit meer pijn.
Had je hier alleen ellende, daar zou alles anders zijn.
Maar ik weet niet meer waar de hemel is. Ik weet niet waar ik heen ga na dit leven.
Toen zag ik de hemel met de ogen van een kind. Maar die is voorgoed verdwenen.
De hemel is verdwenen.”

Kort na de uitzending rinkelde de telefoon. Twee dames in de leeftijd van de zeer sterken vroegen of in een volgende uitzending ik dit nummer nog eens wilde laten horen. Tijdens het gesprek bleek dat zij zich herkenden in de tekst. In hun jeugd was de hemel een vaststaand feit, met het klimmen der jaren was twijfel ervoor in de plaats gekomen. Zowel de hemel als Hemelvaartsdag was uit hun gezichtsveld verdwenen. Zij zijn zeker niet de enigen. Kunnen wij als christenen nog wel voor vol worden aangezien als op Hemelvaartsdag onze kerken nagenoeg leeg zijn? En dit heeft niets met Covid-19 van doen maar is al jaren een algemeen verschijnsel. Op die dag kan reclame maken voor de kerk maar beter achterwege blijven, Die dag bepalen het K.N.M.I. en de pretparken het aantal bezoekers.

Wat is er met de Hemelvaart aan de hand? Het is opvallend dat de evangelisten heel uitvoerig schrijven over het Kerst- en Paasgebeuren maar slechts in enkele pennenstreken de Hemelvaart beschrijven. In mijn agenda staat bij donderdag 13 mei 2021: Hemelvaart, terwijl bij de overige christelijke hoogtijdagen geschreven wordt over Kerst- Paas- en Pinksterfeest.
‘k Kan er wel inkomen dat de toevoeging ‘feest’ aan deze dag ontbreekt. Wie heeft het over een feest indien er afscheid genomen wordt van een dierbare die een stempel drukte op jouw leven.
Wij zeggen wel eens bij het afscheid van iemand van wie we veel houden: “Partir c’est mourir un peu”, afscheid nemen is een beetje sterven.
Maar in plaats van treurnis over het heengaan van Jezus keerden zijn volgelingen in grote vreugde terug naar Jeruzalem.
Hun beleving kunnen wij in een dergelijke situatie niet meebeleven.
Loslaten is pijnlijk. Daarbij kunnen woorden als ‘hij/zij is naar de hemel gegaan; intrek genomen in het Vaderhuis etc .etc, hoe goed bedoeld ook, de pijn niet verzachten.
Juist in deze situaties is de hemel voor velen verder weg dan ooit, ‘verdwenen’.

In de Oudchristelijke kerk vierde men tussen Pasen en Pinksteren 50 vreugdedagen. Er was geen enkele boete- of vastendag. Iedere dag werd avondmaal gevierd en als middelpunt van de 50 vreugdedagen gold de Hemelvaartsdag, waarop men zich bezon op de uitbreiding van Gods koninkrijk. Die gemeente stond dan ook in de gunst bij het hele volk vanwege hun opofferingsgezindheid en vriendelijkheid.
Daarnaast leefde in de eerste eeuwen van het Christendom de gemeente veel meer bij de wetenschap van de wederkomst. Men leefde alsof Jezus iedere dag terug kon komen en men werkte alsof Hij nog heel lang in de hemel zou blijven.

Hoe je het wendt of keert, de hemelvaart van Jezus kan niet los gezien worden van Zijn wederkomst. Ondanks al onze inspanningen en technische vooruitgang kunnen wij de hemel op aarde geen millimeter dichterbij brengen. Het heil komt van de overkant. Wat niet onvermeld mag blijven dat
wat zijn volgelingen zien, voordat een wolk Jezus onttrekt aan hun ogen, zijn Zijn zegenende handen.
Volgens de auteur Lukas zal Jezus op dezelfde wijze wederkomen als zij Hem ten hemel hebben zien varen. Dat betekent bij Jezus wederkomst dat als eerste geen vermanende vinger, maar zegenende handen te zien zullen zijn. Tot die tijd wordt van ons gevraagd door onze woorden en daden dat wij voor anderen tot zegen zullen zijn. Om in het kader van deze bijdrage te blijven, ‘een stukje hemel op aarde zichtbaar maken.’ Om ons daarbij te helpen vieren we 10 dagen na Hemelvaartsdag de komst van de Geest.

Ds. Bernhard H Steenwijk


© Gereformeerde Kerk Nijkerk   Leden   Account aanmaken?   ANBI   Privacy