Wat de toekomst brengen moge…


Toen ik een paar weken geleden voorging, startte ik de overdenking met de vraag hoe de kerk eruit zal zien na de coronacrisis. Het kan twee kanten opgaan: of mensen haken af of we komen juist met veel enthousiasme weer bij elkaar. In gesprekken die ik heb met gemeenteleden en met collega’s hoor ik echter veel zorgen, want wat als niet iedereen terugkomt? Wat als veel mensen de kerk juist niet gemist hebben in de afgelopen anderhalf jaar? Wat betekent dat voor degene die overblijven? Hebben we dan gefaald? Je kunt jezelf heel veel vragen stellen hierover en jezelf ook veel verwijten maken, maar is dat wel de bedoeling?

Toen ik voor het eerst in een Gereformeerde Kerk kwam voor stage (ik kom zelf uit de Hervormde kerk), merkte ik een enorme activiteit op in de gemeente. Er was veel te doen in de kerk voor allerlei doelgroepen. Toen ik het hierover had met de predikant van die gemeente, die ook mijn stagebegeleider was, gaf hij een mooie vergelijking die ik niet vergeten ben. Hij zei: hervormden zijn boeren en gereformeerden zijn bouwers. Hiermee wilde hij zeggen dat hervormden bepaalde processen wat meer op z’n beloop laten en dat gereformeerden een stuk actiever kunnen zijn en snel hun schouders eronder zetten. Over beide kanten is wat te zeggen!
In de Kruiskerk zijn we ook bouwers en dat is prachtig om te zien. Er is veel gaande en er zijn toffe initiatieven! De gemeente bruist! Bij bepaalde processen is echter ook wat meer tijd nodig en hier kunnen we wellicht wat meer leren van ‘de boeren’, oftewel van de hervormden in de vergelijking. In alle zorgen om de toekomst van de kerk moeten we namelijk niet vergeten dat de Heer van de Kerk ons belooft dat het goed zal komen. De kerk is niet van ons, maar van Hem! We kunnen zelf alles proberen te fiksen, maar uiteindelijk leidt Jezus zelf Zijn kerk door de Geest. Dat besef geeft ook een bepaalde ontspannenheid in het kerkenwerk en zorgt ervoor dat we niet de benen onder ons lijf vandaan rennen. Dat vraagt Jezus namelijk niet van ons. Hij zegt zelfs: ‘mijn juk is zacht en mijn last is licht’ (Mat.11:30).

Maarja, als het dan niet loopt in de kerk of in ons leven zoals we verwachten? Wat dan? Tja, we komen er als christenen misschien wel vaker achter dat onze verwachtingen niet altijd overeen komen met Gods plan. Dat kan zorgen geven en paniek, omdat wij maar een beperkt blikveld hebben. Die zorgen heb ik zelf ook als pastor. Het wijkteam in wijk West slinkt en tegelijkertijd wordt de wijk groter… Kunnen we straks nog wel iedereen in wijk West bedienen en aandacht geven? Maar dan probeer ik het over te geven aan God, ik wil Hem vertrouwen. Dat betekent niet dat we ons als wijkteam erbij neerleggen en passief worden. We gaan actief op zoek naar nieuwe wijkbezoekers en ouderlingen. We zetten ons beste beentje voor! Maar tegelijkertijd weten we dat we begrensd zijn en dat het ook aankomt op vertrouwen en gebed.

Zorgen over de wijk, zorgen over de kerk, zorgen over je eigen leven of dat van je naasten. Het kan ons verlammen en we kunnen erdoor in paniek raken. Een natuurlijke reactie die geen mens vreemd is. Als de zorgen ons echter gaan verteren, komt het aan op vertrouwen, vertrouwen op God. Vertrouwen op Hem die boven ons leven staat. Vertrouwen op de Heer van de kerk die overwonnen heeft en alles goed zal maken! En dat vertrouwen is iets wat je kunt leren door ermee te oefenen. Wees eerlijk tegen God. Schreeuw het gerust tegen Hem uit als het in je leven niet loopt zoals je had gewild. Hij luistert en geeft ruimte. Zoek Hem dan ook weer in stilte op, om naar Hem te luisteren, zodat Hij je kan voeden met zijn liefde en hoop. Dan leer je om Hem te vertrouwen. Dat laat zien dat er niets saais is aan geloven in Jezus, het is juist een enorme uitdaging! Elke dag weer de sprong in het diepe wagen en je leven in de hand van God leggen in het vertrouwen dat Hij voor je zorgt en van je houdt.

Zo mogen we ook geloven dat God Zijn kerk niet in de steek laat en dat Hij ook de Kruiskerk wil zegenen! In elke tijd heeft de kerk voor uitdagingen gestaan, maar toch is ze niet ten onder gegaan. Ondanks vervolgingen en secularisatie bestaat de kerk nog steeds wereldwijd. Laat je dus niet verlammen door een onzekere toekomst, maar vertrouw erop dat God erbij is en dat Hij voor je zorgt!

Jolijn van de Veen


© Gereformeerde Kerk Nijkerk   Leden   Account aanmaken?   ANBI   Privacy